محمود نجم آبادى
211
تاريخ طب در ايران ( فارسى )
مقدور بوده ) در چند سطر نگاشته شود . ترتيزك ( كه با آن خوراكى خوشمزه تهيه مىگرديده است ) ، انجير ايران ، ( انجير ايران به امر خشايار شاه از سر سفره شاهان برداشته شد ) ، گندم و گندم سياه ، عدس ، سير ، پياز ، زيره ( كمون ( Cumin des pres officinalis بادام شيرين ، انواع شراب ( از ميوهها ) ، سركه ، عسل ، جو ( براى اسبان و چهارپايان ) ، مرباى انگور ، شلغم شور ( در بعضى تواريخ چغندر نمكى آمده است ) ، روغن شير ( كه به نظر مىرسد كره باشد ) ، رازيانه ( Fenouil ) كشمش ، ترب ، خرما ، مربا ( بهطور اعم ) ، انواع سبزيها و روغنها و ميوهها . در كتاب يك روز از زندگانى داريوش تأليف فرديناند يوستى و ترجمه مرحوم دكتر رضازاده شفق ضمن شرح سفره داريوش نامى از هلو و زردآلو و شفتالو و شليل و به و سيب و نارنج و ليمو و آلوبالو و هندوانه و انجير و گوجه و بادام و خرما اسم برده شده است ( صفحه 28 ترجمه كتاب ) . فيثاغورث حكيم در سياحتنامه خود متذكر گرديده كه داريوش پس از تاجگذارى و قبول تحف و هدايا جوائزى به خاصگان و سرآمدان دربار اعطاء كرد و آن گياهى عجيب بود و خاصيت گياه آن بود كه اگر آن را در ميان سپاه دشمن اندازند ترس و هراس بر لشكر دشمن چيره شود و پا به فرار نهند . . . " ( ترجمه سياحتنامه توسط مرحوم اعتصام الملك صفحه 43 ) . تعدادى از لغات و گياههاى طبى و خوراكيها و رستينها را از كتاب هرمزدنامه مرحوم پورداود و ترجمه سياحتنامه فيثاغورث در ايران توسط مرحوم يوسف اعتصامى " اعتصام الملك " و يك روز از زندگانى داريوش تأليف فرديناند يوستى